Οι δύο λέξεις μοιάζουν, αλλά δεν σημαίνουν το ίδιο.
Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που, όταν λαμβάνονται στη σωστή ποσότητα και στο σωστό είδος, μπορούν να έχουν όφελος για την υγεία. Συνήθως μιλάμε για συγκεκριμένα στελέχη βακτηρίων ή ζυμομυκήτων. Το “συγκεκριμένα” είναι σημαντικό: δεν κάνουν όλα τα προβιοτικά την ίδια δουλειά.
Τα πρεβιοτικά είναι η “τροφή” για ωφέλιμα μικρόβια του εντέρου. Συνήθως είναι τύποι φυτικών ινών ή υδατανθράκων που δεν απορροφώνται πλήρως στο λεπτό έντερο και φτάνουν στο παχύ έντερο, όπου τα χρησιμοποιούν τα βακτήρια. Από αυτή τη διαδικασία παράγονται ουσίες όπως τα λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου, που σχετίζονται με την υγεία του εντερικού βλεννογόνου.
Με απλά λόγια: τα προβιοτικά είναι “καλοί μικροοργανισμοί”, ενώ τα πρεβιοτικά είναι “τροφή για τους καλούς μικροοργανισμούς”.
Πρεβιοτικές ίνες υπάρχουν σε τροφές όπως βρώμη, όσπρια, κρεμμύδι, σκόρδο, πράσο, μπανάνα, μήλο, σπαράγγια και δημητριακά ολικής. Προβιοτικά υπάρχουν σε κάποια ζυμωμένα τρόφιμα, όπως γιαούρτι με ζωντανές καλλιέργειες και κεφίρ, αλλά και σε συμπληρώματα.
Χρειάζεται προσοχή στις προσδοκίες. Ένα προβιοτικό δεν είναι “γενικό καλό για όλους”. Η δράση του εξαρτάται από το στέλεχος, τη δόση και την κατάσταση για την οποία λαμβάνεται. Τα πρεβιοτικά επίσης μπορεί να φέρουν αέρια ή φούσκωμα, ειδικά αν αυξηθούν απότομα.
Αν έχετε ανοσοκαταστολή, σοβαρή νόσο ή παίρνετε πολλά φάρμακα, ρωτήστε γιατρό πριν πάρετε προβιοτικό συμπλήρωμα.
Πηγές: WGO Global Guideline για probiotics/prebiotics (WGO), εσωτερικό υλικό ZARBIS για μικροβίωμα και πρεβιοτικά.

