Skip to main content

Τις περισσότερες φορές, όχι. Η δυσκοιλιότητα είναι συχνό σύμπτωμα και πολλές φορές σχετίζεται με διατροφή, νερό, κίνηση, άγχος, αλλαγή προγράμματος ή φάρμακα. Δεν είναι από μόνη της διάγνωση και δεν σημαίνει αυτόματα ότι υπάρχει σοβαρή νόσος.

Αξίζει όμως να την παρακολουθήσετε. Αν εμφανίζεται για λίγες ημέρες μετά από ταξίδι, αλλαγή διατροφής ή περίοδο στρες, συνήθως μπορεί να βελτιωθεί με απλά μέτρα: περισσότερα υγρά, φυτικές ίνες, περπάτημα και αποφυγή αναβολής της τουαλέτας. Μερικοί άνθρωποι χρειάζονται και ένα ήπιο βοήθημα από το φαρμακείο, ανάλογα με τα συμπτώματα.

Η ανησυχία ξεκινά όταν η δυσκοιλιότητα είναι νέα, επίμονη ή συνοδεύεται από άλλα σημάδια. Επικοινωνήστε με γιατρό αν δείτε αίμα στα κόπρανα, μαύρα κόπρανα, ανεξήγητη απώλεια βάρους, έντονο ή συνεχή κοιλιακό πόνο, εμετούς, πυρετό, αναιμία, ή μεγάλη αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου. Επίσης χρειάζεται έλεγχος αν η δυσκοιλιότητα ξεκινά ξαφνικά μετά τα 50 ή αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου.

Προσοχή και στην “υπερβολική αυτοθεραπεία”. Αν χρειάζεστε συνεχώς καθαρτικά, αν αυξάνετε συχνά τη δόση, ή αν χωρίς αυτά δεν μπορείτε να πάτε τουαλέτα, είναι καλύτερα να το συζητήσετε με γιατρό. Η χρόνια δυσκοιλιότητα μπορεί να έχει λύσεις, αλλά πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τον τύπο και την αιτία της.

Με απλά λόγια: περιστασιακή δυσκοιλιότητα είναι πολύ συχνή. Επίμονη, νέα ή “διαφορετική” δυσκοιλιότητα αξίζει ιατρική συμβουλή.

Πηγές: Εσωτερικό υλικό ZARBIS για δυσκοιλιότητα και αιτίες , NHS clinical guidance για red flags δυσκοιλιότητας (NHS Hull).